Een Travellerspoint blog

Tupiza - Uyuni tour

Hoeveel moois kan je in 4 dagen samenproppen?

Om te beginnen, voor alle liefhebbers die nog ooit naar Bolivië willen gaan... Doen!
Uyuni tour... Doen! Maar doe hem vooral vanuit Tupiza.

De weg van Tupiza naar het nationaal park waar alle rode, groene, witte en ook wel wat stinkend laguna's, geisers, vulkaankraters, vicuna's, lama's, biscacha's (een soort van kruising tussen een konijn en een kangoeroe) samen komen, is wonderbaarlijk prachtig.

Vreemde rotsformaties en een steenwoestijn waar Dali inspiratie kwam opdoen voor zijn schilderijen, geven alles nog wat extra panache.

De kleuren... zo mooi... moest je ze in een schilderij zien, dan zou je denken dat het 'fake' was.

Onderweg kom je allerlei nederzettingen (bewoond, maar ook echte spookstadjes) tegen, waar de goudzoekers wonen als ze in dit mineraalrijk gebied hun hard labeur uitvoeren.
Bolivië is ontzettend rijk aan grondstoffen, maar heeft de infrastructuur niet om ze te verwerken. Waarschijnlijk zou de waanzinnige schoonheid van dit land fel veranderen moest dit wel het geval zijn.

De kou die je 's avonds en vooral 's nachts moet trotseren, neem je er heel gemakkelijk bij, al moet ik er wel bij zeggen dat ik heel blij was dat ik nog een extra deken op de markt in Tupiza had gekocht.
De warmwaterbron was anders ook zalig om eventjes terug helemaal warm te worden. Bovendien was het de enige vorm van 'douche' op 4 dagen tijd, dus daarvoor kreeg ze nog een extra bonuspunt.

Onze laatste nacht sliepen we in een zouthotel aan de voet van de 'Salar de Uyuni'. Stoelen, tafels, muren, beddenbakken, de vloer,... alles was opgebouwd uit zout. Geweldig origineel én warmer dan de vorige slaapgelegenheden.

En dan de 'salar' zelf. Om te beginnen werden we getracteerd op een prachtige zonsopgang, waarna we vervolgens gingen ontbijten (met dank aan onze kok, Christina, voor alle geweldige maaltijden trouwens) aan het 'isla de pesces' een eiland (in de vorm van een vis) boven op de zoutvlakte, vol mega cactussen.

Nadat we nog een lange tijd gespendeerd hadden aan het nemen van 'funny pictures' op de salar, werden we vervolgens afgezet in Uyuni, waar Sofie en ik normaal een nachtje gingen blijven, maar na één blik op de stad, leek de nachtbus naar La Paz plotseling veel aantrekkelijker (en we weten allemaal hoe ik denk over nachtbussen).

Geplaatst door HeleenB 14:56 Gearchiveerd in Bolivia Reacties (0)

Sucre en Tarija

Koloniale witheid en kale wijngaarden.


Bekijk Zuid-Amerika op HeleenB's reiskaart.

Sucre is een geweldige stad.
Zodra je van de twee drukke centrumstraten bent weggedraaid, straalt ze rust en 'relax' uit.
Mijn favoriete plekje in de stad was dan ook café 'El Mirador'; een café / restaurant met ligzetels en een prachtig overzicht over Sucre. Heerlijk om gewoon een aantal uren, in het zonnetje, te luieren (tijdens het drinken van een versgeperst sapje) en bij te babbelen (wat na 10,5 maanden met Sofie echt wel nodig was).
Na iedere hoek die je omdraait, bots je op een kerk of klooster en de hele stad is wit. Prachtig.
Het belangrijkste museum van de stad is het 'museo del arte indigeno', waar de hele geschiedenis van alle kunstvormen wordt tentoongesteld. Het belangrijkste item: de weefkunst. Vandaar dat er ook twee vrouwen in klederdracht zaten te weven. Of dat was toch de bedoeling. De koffie en koekskes ontbraken, maar dat weerhield beide dames niet tot een serieuse roddelsessie. Het gerinkel van hun gsm's daarbovenop gaf het een zeer authentiek gevoel. :)
Vanuit Sucre zijn we ook een dagje naar Potosí getrokken. De stad die, met zijn 4070 meter boven de zeespiegel, de hoogste is ter wereld. Daar begrepen we plotseling ook waarom de Bolivianen allemaal zo traag stappen. Nadat we de plaza overgestoken waren aan ons normale tempo, waren we volledig buiten adem. Een prachtige plaza trouwens, maar verder was de stad niet zo interessant. Het museum dat we er bezochten (casa de la moneda - geschiedenis van de Boliviaanse munt) was wel de moeite, maar om in de pure Boliviaanse traditie te blijven... ijskoud.

Na Sucre hebben we even decadent het vliegtuig genomen (het scheelde 1.5 dag in tijd en kostte 60 euro...; ge moogt al eens zot doen eh) naar Tarija; het middelpunt van de Boliviaanse wijnstreek.
Een gezellig stadje, met een aantal mooie plaza's. Door onze wijntour zaten we om 9 uur 's morgens al aan de wijn (ge moogt al eens zot doen eh...), die niet echt zo bijzonder lekker was. Ik heb al betere Boliviaanse wijnen gedronken, maar de bodega's zelf waren wel stuk voor stuk pareltjes.

Ondertussen zitten we terug in Tupiza, maar deze keer niet om te luieren (hoewel we vandaag niet veel anders gedaan hebben - maar wat wilt ge na DE NACHTBUS), maar om onze Uyunitour (de zoutvlakte) te boeken.

Geplaatst door HeleenB 16:26 Gearchiveerd in Bolivia Reacties (0)

Terug in Zuid-Amerika

Een paar dagen in Argentinië en dan de grens over naar Bolivië.


Bekijk Zuid-Amerika op HeleenB's reiskaart.

Aankomen in Buenos Aires op 25 mei 2010. De 200ste nationale feestdag, was een speciale ervaring. Het enige wat ik wou, was een bed en rust, maar van die rust kwam niet echt veel in huis.
Luide, lallende mensen op straat, veel pret, vuurwerk om 2uur 's nachts (en een serieuse jetlag) beslisten anders over mijn nachtrust dan wat ik in gedachten had.
Buenos Aires was echter maar een tussenstop naar de omgeving van Salta, waar ik een paar dagen heb uitgerust, voor ik de overstap naar Bolivië heb gemaakt.

En wat voor een overstap...
De grensovergang bestaat uit een brug over een rivier (noem het in dit seizoen gerust een beekje).
Eens de brug over, kom je onmiddellijk terecht in een andere wereld.
Vrouwen in klederdracht, aftandse en sjokkelende bussen en absolute wanorde. Meer het Zuid-Amerika gevoel zoals we het ons thuis voorstellen.

Eén van die stofvretende rammelkarren bracht mij, langs een prachtige weg, tot in Tupiza. Een heerlijk rustig dorpje, waar mijn bioritme eindelijk echt tot rust kon komen.
Nadat ik voldoende uitgerust was, ben ik de nachtbus opgekropen naar Sucre.
De nachtbussen in Bolivië zijn een verhaal op zich en functioneren onder het motto: koud, kouder, koudst. Alles wat je over mekaar kan dragen en een dekentje zijn in feite nog net niet warm genoeg om echt comfortabel te zijn. Daar bovenop kruip je 12 uur later uit de bus volledig onderstoft en heel blij dat er in sommige hostels ook warme douches bestaan.

Ik was ruim op tijd om Sofie op te pikken in Sucre (een dag of 3) en had daar dus ook nog voldoende tijd om te luieren, wat me ook echt wel bevallen is, maar ondertussen zijn we echt wel weer vertrokken.

Geplaatst door HeleenB 12:13 Gearchiveerd in Bolivia Reacties (0)

Darwin (een kleine sprong terug in mijn tijdslijn)

Australië zoals wij het kennen in Europa...


Bekijk Zuid-Amerika op HeleenB's reiskaart.

In 'The Northern Territories', het topje van Australië, ligt Darwin - Het centrum van 'de outback' - temidden van enkele prachtige nationale parken, waar zoutwaterkrokodillen rustig liggen te wachten tot een idiote toerist een verkeerde beweging maakt.

Kakadu was het eerste park dat we bezocht hebben. Aboriginal kunst siert hier de rotswanden. Vreemd om te zien hoe de rotstekeningen hier geen bizons en ventjes met speren voorstellen, maar kangoeroes en dergelijke.
Het hoogtepunt van dit park was echter de boottocht op de 'yellow river'. Prachtige natuur... waterlelies, bomen die uit het water oprijzen, volledig kale bomen en natuurlijk enkel krokodillen.

Litchfield stond de tweede dag op het programma. Gigantische termietenheuvels waren hier te zien. En met gigantisch bedoel ik ook echt gigantisch... Die beestjes weten precies wel wat werkijver is.
In de namiddag zijn we gaan zwemmen onder één van de watervallen. De eerste waterval was nog gesloten voor publiek, vanwege het krokodillengevaar, maar de tweede was open en daar hebben we dan ook gretig gebruik van gemaakt.

De laatste dag zijn we naar de 'Jumping Crocks' gaan kijken; zalig veilig en vanuit een boot met grote ramen.
Wat je je moet voorstellen bij de 'Jumping Crocks': een begeleider staat op het bovendek van de boot, met een grote stok met een 'biefstukske' aan en probeert zo de krokodillen te lokken. En geloof me: die beesten springen hoog... heel hoog. Ze springen hun volledige lichaamslengte uit het water; redelijk bangelijk.

Geplaatst door HeleenB 15:30 Gearchiveerd in Australië Reacties (0)

Nieuw Zeeland

Een prachtige mix van geisers, vulkanen, gletsjers, vreemde rotsformaties, ...


Bekijk Zuid-Amerika op HeleenB's reiskaart.

Voor een land dat bekend staat voor zijn regen, hebben we daar gelukkig alleen maar de laatste 2 dagen last van gehad. De rest van onze trip waren de weergoden ons zeer gunstig gezind.

Wat we in die dikke twee weken allemaal gedaan hebben:

Het Noordeiland:

Waitomo
Een klein plaatsje dat enkel en alleen bekend is om zijn glimwormgrotten.
Een echte - hier valt mijne mond nu van open - ervaring. Een bootje bracht ons in een donkere tunnel, waar een prachtige 'sterrenhemel' van duizenden glimwormpjes boven schitterde.

Taupo
Eén van de steden op de geiserroute, vanwaaruit we The Craters of the Moon en Orakei Korako bezocht hebben.
De maankraters waren fascinerend vanwege de groene omgeving. Het is zeer vreemd om stoom tussen het gras en de struiken te zien. Orakei Korako was prachtig vanwege de kleuren. Prachtige groen, geel en roodtinten deden dit nationaal park op een echt schilderspalet lijken.

Het Zuideiland:

Christchurch en de Tranz Alpine Express
De brochure beloofde één van de mooiste treinreizen ter wereld, van Christchurch naar Greymouth, maar dat viel een beetje tegen. Het feit dat het weer toen wel tegen zat, speelde daar zeker een rol in, want er viel niet echt veel te zien van de omliggende bergen.

Dunedins Albatros Centre
Op een rots, op het uiterste puntje van een schiereiland, heeft een kolonie albatrossen hun nesten gebouwd. Geweldig om de jonge kuikens (ca 9 kilo) gevoerd te zien worden door hun ouders.

The Moeraki Boulders
Eén van de vreemde rotsformaties die we zijn tegengekomen. Grote ronde rotsen op het strand. Ideaal om op te springen of in te kruipen (de opengebarste dan)

The Milford Sounds
De 'sounds' zijn een soort van fjorden die gevormd zijn door de inbeukende zee op het eiland. Prachtig! Een boottocht bracht ons tussen de bergen naar de Tasman Zee. We waren omringd door bergen, watervallen en een occasioneel zeehondje, dat ons op een ware circusshow trakteerde.

Queenstown
Het mekka van de avonturen. In de winter een ideaal ski-gebied en verder ideaal om allerlei andere zotte toeren uit te halen. (allemaal pokkeduur natuurlijk) Wij hebben ons laten verleiden door een jetboot avontuur.

Wanaka
Het broertje van Queenstown wat avontuurpret betreft, maar voor ons een stop voor de cinema. Heerlijk, de hele zaal bestond uit een allegaartje van bijeengeraapte zetels. Met mijn fleecedekentje daarbovenop en in Michaels armen...

Franz Josef
Een van de twee gletsjers die uitkomen in het regenwoud. Wat gletsjers betreft, konden ze niet tippen aan Patagoniës pracht, maar deze keer zijn we erop gaan wandelen, wat het een schitterende ervaring maakte. De blauwheid van zo'n gletsjer, als je er in kruipt, is fenomenaal.

Panakaiki; The Pancake Rocks
De ander vreemde rotsformatie. Geologen zijn er zelf nog niet helemaal uit hoe de laagjes tot stand zijn gekomen. Hier hadden we het weer graag tegen gehad, want het moet een schitterend schouwspel zijn om de zee tussen die rotsen te zien spelen, maar gewoon was het ook al de moeite.

Het Noordeiland:

Rotorua
The place to be voor rotte eiergeur. Je kan geen stap buiten zetten of je neus vangt het 'heerlijke' aroma van de geisers op. Hells Gate en Wai o Tapu waren ons doel hier.
Hells Gate bleek vooral te bestaan uit bubbelende modderpoelen, maar Wai o Tapu was het echte hoogtepunt.
Een park vol prachtige kleuren en natuurfenomenen; onbeschrijfelijk knap.

White Island
De meest actieve vulkaan van Nieuw Zeeland is een eiland bereikbaar vanuit Whakatane. We zijn erover gevlogen in zo'n klein sportvliegtuigje. Wonderlijk! De dampen die dat ding produceert en de groene kleur van het kratermeer waren ongelooflijk.

Cathedral Cove
Een rotsopening die twee stukken strand met mekaar verbind. Het was ons laatste stukje mooi weer en een prachtige zonsondergang. . .

De andere dingen die we nog wilden doen, vielen letterlijk in het water, dus daar valt niet echt veel meer over te vertellen.

Het was een prachtige trip in geweldig gezelschap, waar ik jammer genoeg in de luchthaven van Auckland weer voor een dikke twee maanden afscheid van moest nemen...

Geplaatst door HeleenB 9:42 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Reacties (0)

(Berichten 6 - 10 uit 41) « Pagina 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 »