Een Travellerspoint blog

WA-Perth

2 maanden genieten van Michael


Bekijk Zuid-Amerika op HeleenB's reiskaart.

Ik weet het, ik heb deze blog ongelooflijk verwaarloosd de afgelopen maanden, maar daar komt vanaf nu terug verandering in. (Als ik tenminste terug in Zuid-Amerika geraak, want de vliegtuiggoden zijn mij momenteel serieus aan het tegenwerken)

Allright, Australia:

Laat mij beginnen met een paar algemeenheden over West-Australia (over de rest wil ik geen uitspraak doen,aangezien ik daar niet geweest ben)

  • WA = lange afstanden. Alles wat je wilt bezichtigen ligt op z'n minst een uur of vijf rijden uit mekaar.
  • Kangoeroes zijn de ideale beesten voor 'roadkill'. Je vindt ze overal (daarmee bedoel ik de dode) en mijn eerste 30 gespotte kangoeroes waren redelijk aan de platte kant.
  • Messen zijn een optie (of zelfs geen optie; vb. een Chinees restaurant dat geen chopsticks aanbood, maar ook geen messen).
  • Bierflesjes hebben schroefdoppen!
  • In alle parken zijn bbq's voor al wie ze gebruiken wil (alleen wel een andere versie dan onze kolenbbq's).
  • Cricket is de sport bij uitstek, maar waarom sommige matchen 5 dagen moeten duren, heb ik nog altijd niet zo goed begrepen.
  • Drive through botlleshops zijn overal vertegenwoordigd.

Wat we allemaal bezocht hebben:

  • De belangrijkste bezienswaardigheden in en rond Perth natuurlijk:

- Kings Park; een prachtig park met zicht op de Swann rivier en de stad. Mooie wandel en ligplaats tijdens de dag en
's avonds de ideale uitvalsbasis om de lichtjes van de stad te bewonderen.
- Aqwa; Aquarium of Western Australia; denk aquatopia, maar dan boeiend. Een reuzeaquarium, met haaien,
megaroggen, reuzeschildpadden, ... Een rolband voert je onder en door het aquarium.
- Cohunu Animal Park (met mijn schoonouders, schoonzus en Emily); oftewel een kinderboerderij met typisch
Australische dieren, waar ik gedwongen werd om allerlei beesten vast te houden en eten te geven en te aaien.

  • Freemantle: de stad waar de Swann rivier uitmondt in de oceaan. Met als belangrijkste bezienswaardigheid de Freemantle Prison, die tot nog niet zo lang geleden onder barbaarse toestanden nog in gebruik was.
  • Kalbarri; een stadje meer in het noorden. (ongeveer 6 uur rijden, wat toch wel redelijk veel is als je maar een weekendje hebt om erheen te gaan). Maar absoluut de moeite waard; de natuurpracht was overweldigend. Rode grillige rotsen en geweldige uitzichten. Uit mijn bed gesleurd worden om te zien hoe 1 miezerige pelikaan gevoerd werd (nadat ik er de afgelopen maanden al honderden op kamikazeachtige duikvluchtwijze zelf heb zien vissen, was daarentegen niet echt een hoogtepunt. De staat van de auto nadien was ronduit weerzienwekkend; duizenden noonoos (lees insectachtige beesten) vonden hun tragische dood tegen het koetswerk.
  • Albany en omgeving (meer naar het zuiden) en de plek voor regen.

Wat ik absoluut niet mocht missen van mijn schoonmoeder was 'dogrock'; een grote steen die op een hondekop lijkt. Goed dat ze erbij vertellen dat het een hond moet voorstellen...
Whaleworld daarentegen was wel de moeite waard; een museum over de vroegere walvisjacht.
We waren ook gelukkig genoeg om in de verte enkele walvissen te mogen spotten.
Ook de Treetopwalk en de Ancient 'Something' (ben even de naam vergeten)walk waren een niet te missen attractie.
Het eerste spreekt waarschijnlijk wel voor zich en het tweede waren megabomen waar je onderdoor kon wandelen (door de stam).
Als laatste stond de Gloucester Tree op ons programma; een zeer hoge boom met een stalen ladder ernaast om te beklimmen. Na ongeveer 1 derde moest ik Michael (wegens hoogtevrees) achterlaten en alleen zelf verder naar boven klimmen.

INDONESIA
Onze laatste uitstap was een specialleke. Aangezien het goedkoper en minder lang vliegen is naar Bali dan naar andere steden in Australia, zijn we daar een lang weekend (drie dagen) naartoe getrokken.

De eerste dag hebben we gewoon wat rondgewandeld in het stadje waar ons hotel was.
's Namiddags zijn we dan op een scooter naar Uluwatu getrokken; een tempel boven op een klip. De apen waren daar de voornaamste attractie. Zonnebrillen en andere loszittende voorwerpen moesten duidelijk veilig weggeborgen worden of ze werden zo van uw hoofd gerukt.
Op de terugweg werd duidelijk dat onze lichten niet werkten, wat niet echt zo'n veilig gevoel gaf, aangezien het pikkedonker was en de tegenliggers ons niet echt meer konden zien. Gelukkig zat ik achterop bij een ervaren motorijder...

Dag twee was verwendag, een 'fun'schip bracht ons naar een eilandje. Je kon de zee induiken vanaf een glijbaan op het schip. Snorkelgerief was voorhanden en een boor met een glazen bodem liet enkele prachtige koraalriffen en grote scholen vissen zien. Ook de banaboot was een van de attracties.
In de namiddag werden we dan met een klein bootje naar het eiland zelf gebracht, waar we een rondleiding kregen en een aantal uren doorbrachten in een prachtig zwembad.

De laatste dag was terug cultuur. De koninklijke tempel, een tempel in een meer en een tempel op een rots in de zee waren de hoogtepunten.
De stortbui tijdens de middag bracht een originele toets aan het gegeven. De lokale bevolking moet zeer blij zijn met plotselinge stortbuien, want daardoor draaide hun 'huur een paraplu'-business op volle toeren.

Zo, dat waren mijn twee maanden genieten van Michael.
Vanaf nu is het terug rondtrekken en slapen in hostels en ...

Tot in Zuid-Amerika!

Geplaatst door HeleenB 21:49 Gearchiveerd in Australië Reacties (1)

La Serena en Vicuña

Pinguïns en sterrenkijken.


Bekijk Zuid-Amerika op HeleenB's reiskaart.

Mijn eerste succesvolle nachtbustrip bracht ons naar La Serena vanwaar we een excursie naar het Humboldt Nationaal Park maakten. Een verschrikkelijk koude boottocht, met dezelfde bezienswaardigheden als in Islas Ballestas in Peru. (pinguïns en zeeleeuwen) Het grootste verschil was echter dat de dieren hier plaats hadden om te bewegen, wat dan ook ook vollop gebeurde. De pinguïns liepen de hele tijd te ijsberen en de zeeleeuwen waren tikkertje aan het spelen in en uit het water; allemaal geweldig om bezig te zien.

Na La Serena zijn we verder getrokken naar Vicuña. Een zalig klein dorpje, waar de rust van uitstraalde en met het beste hostal dat ik tot nu toe ben tegengekomen. Twee oude Duitse dames (of het nu zussen waren of lesbische lovers daar waren we niet helemaal uit) die echt wel wisten hoe ze het hun gasten naar hun zin moesten maken.
De reden waarom we naar daar waren getrokken was 'sterrenkijken'. De eerste dag had ik jammer genoeg last van een klein voedselvergiftigingske, dus was sterren kijken niet echt een optie. De tweede dag hadden we de trip geboekt, maar waren er teveel wolken, dus kon het niet doorgaan. De derde dag bracht ons meer geluk. Indrukwekkend moet ik zeggen. De maan was redelijk aan de volle kant, wat nogal wat licht'vervuiling' opleverde, maar we hebben toch wel wat impressionante dingen gezien door de telescopen: sterrenclusters, saturnus (met vier manen), ...

Mijn voorlopig laatste dag in Chili heb ik in Santiago doorgebracht om van daaruit dan op het vliegtuig te stappen naar - Buenos Aires - Auckland - Sydney (waar ik nu in de luchthaven nog enkele uren vastzit) - Perth.

Ik weet het, Perth ligt niet bepaald in Zuid-Amerika, maar soms nemen avonturen vreemde wendingen...
Mijn vreemde wending heet Michael en woont in Perth en daar ga ik dan ook de volgende twee maanden met hem doorbrengen.

Geplaatst door HeleenB 20:15 Gearchiveerd in Chili Reacties (3)

San Pedro de Atacama

Uitvalsbasis voor zoveel moois.


Bekijk Zuid-Amerika op HeleenB's reiskaart.

San Pedro zelf was nu niet bepaald het meest boeiende dorpje. Misschien dat het ooit charme had, maar het is veranderd in een toeristendorpje waar iedereen je wel iets wil verkopen. Maar wat er buiten te zien is prachtig.

Mijn eerste trip was naar 'Valle de la muerte' en 'Valle de la luna'. Twee valleien in de woestijn met indrukwekkende eroderende rotspartijen, zoutmijnen,... 'Valle de la luna' konden we bewonderen bij zonsondergang, zodat we de kleuren van de rotsen zagen veranderen van warmgeel in dieprood.

De tweede uitstap was naar Toconao, een dorpje op 38 km van San Pedro, waar op het eerste zicht niet zoveel te zien was, maar het was een ontsnappen aan alle andere backpackers en bij een tweede inspectie ontdekten we een kloof in de woestijn. Een klein riviertje had ervoor gezorgd dat 'de vallei' ongelooflijk groen was. Het was een zeer raar gegeven en kon zo weggelopen zijn uit een Jommeke stripverhaal als 'het gat in de vulkaan'.

Mijn derde trip, naar Geysers de El Tatio, begon zeer vroeg in de ochtend ('k werd om 4.00u opgepikt). Het vroege ochtenduur was echter noodzakelijk om de stoom van de geisers in al hun hevigheid waar te nemen.
Prachtig, maar koud! Het was -10 toen we aankwamen bij de geisers. Mijn 6 lagen kleren waren absoluut noodzakelijk en mijn tenen kregen pas terug gevoel toen ik daarna in de hotsprings mocht kruipen.
Verder stond er die dag nog de cactusvallei op het programma, waarvan ik in eerste instantie 'wat een brol dacht', maar eens we er in begonnen te wandelen, bleek die ook heel wat interessants te bieden.

Het vroege ochtenduur was op het moment zelf niet zo aangenaam, maar zorgde er wel voor dat ik vannacht in de nachtbus eindelijk eens geslapen heb.

Geplaatst door HeleenB 12:03 Gearchiveerd in Chili Reacties (0)

Arica en Iquique

Mijn eerste Chileense steden, wat een verschil met Peru...


Bekijk Zuid-Amerika op HeleenB's reiskaart.

Het verschil tussen Peru en Chili was van de eerste seconde duidelijk. De straten zijn hier over het algemeen veel properder en de auto's stoppen voor voetgangers (een zeer vreende gewaarwording na twee maanden van wegspringen voor een bende zotten). Blijkbaar is september de nationale maand en vandaag is het nationale feestdag, wat resulteert in een zeer nationalistisch straatbeeld. De nationale vlag en de kleuren rood, wit, blauw, zijn overal terug te vinden. Bussen moeten dagen op voorhand geboekt wordem, want het hele land is blijkbaar in beweging.

Arica was mijn uitvalsbasis om het Lauca nationaal park te bezichtigen. Een natuurpark, vol lama's, vicuna's en alpaca's. Een condor heeft zijn vleugels ook nog eens boven mijn hoofd uitgespreid. Vulcanen en meren waren ook van de partij. Echt prachtig, maar wel een beetje een zotte onderneming. We begonnen 's morgens op zeeniveau om 's middags rond te wandelen op 4515m hoogte. Dat is eigenlijk een beetje om hoogteziekte vragen...

Of ik daarvan geweten heb, of een kou heb opgedaan tijdens de sneeuwval op die hoogte, daar ben ik nog niet helemaal uit, maar de voorbije twee dagen heb ik in Iquique in mijn bed doorgebracht.

Vandaag dan toch maar Iquique doorgetrokken. De stad was redelijk verlaten vanwege de nationale feestdag, maar het strand was geweldig. Honderden Chilenen die aan het vliegeren waren en hoge woeste golven die op het strand inbeukten.

Geplaatst door HeleenB 15:28 Gearchiveerd in Chili Reacties (0)

Arequipa en de grensovergang met Chili

Relaxtime


Bekijk Zuid-Amerika op HeleenB's reiskaart.

Arequipa is een geweldige stad. Er heerste een totaal andere sfeer dan in alles wat meer noordelijk terug te vinden is in Peru. Het is een mooie stad, vol prachtige koloniale gebouwen en mooie plaza's en gewoon met een toffe uitstraling. Kortom de ideale plaats om een aantal dagen gewoon rond te hangen, ondertussen een cinemake mee te pikken en een aantal interessante musea te bezichtigen.

Vanuit Arequipa ben ik doorgetrokken naar Chili. Nog nooit was een overlandse grensovergang zo gemakkelijk en duidelijk. Ge placeert uw gat in een taxi collectivo en die doet dan verder wel de rest. Het enige wat ge zelf nog moet doen is uw paspoort laten stempelen en uw bagage over de grens dragen.

Geplaatst door HeleenB 15:22 Gearchiveerd in Peru Reacties (0)

(Berichten 26 - 30 uit 41) « Pagina 1 2 3 4 5 [6] 7 8 9 »